Niewiedza Człowieka z Jaskini

by

250px-Carcharodontosaurus_BWW dno nieba patrzę przez paprocie
Dinozaury pędzą moim śladem
Miedziane koło świeci w chmurach
Gonię po miękkim mchu Najadę.

Liść drży na drzewie wszelkiej wiedzy
W mękach się rodzi Alraune
Sny bogów biją w ziemię falą
I wicher gra na jednej strunie.

Drzewo jest mną, a jam jest drzewem
I umiem gadać z wilkołakiem
Zahuczał grom. Na ziemię padam
I dobrze mi, bo nic już nie wiem.
Anglia, Blackpool, 1947

Tagi: ,

Odpowiedzi: 2 to “Niewiedza Człowieka z Jaskini”

  1. signe Says:

    drzewa są nami, zawsze
    ty jesteś jaskiniowcem, ja jestem jaskiniowczynią, wszyscy jesteśmy stamtąd
    niewiedza jest lepsza… nie chce się wierzyć, ale w tej chwili myśle, że tak
    dobrego, lepszego, lepszego niż dobry dnia,
    nów wieczorem

  2. stefan Says:

    signe,dzień dobry, ale minusowy temperamentalnie. Jesteśmy drzewami, to pewne, też wrastamy korzeniami w miejsce, a czasem wędrujemy. Jak Enty.
    Nów znuf? do wieczora zatem:)

Możliwość komentowania jest wyłączona.


%d bloggers like this: